Nadat u uw certificaat heeft behaald, krijgt u toegang tot het Human Insight Platform. Om naar het platform te gaan, navigeert u naar de onderkant van onze website en klikt u op Human Insight Platform.

Hieronder vindt u de omvang van onze referentiepopulaties:

Voor de AEM-Cube:
Zelfbeelden: 28.145
Feedbackbeelden: 51.369

Voor de Qi:
Huidig: 1.292
Gewenst: 941

De normale verdeling, ook wel bekend als een klokdiagram vanwege de vorm, dient als een visuele weergave van een veelvoorkomend verschijnsel
dat in verschillende aspecten van de wereld wordt waargenomen. Het wordt "normaal" genoemd omdat veel zaken in de natuur dit specifieke patroon volgen. De curve laat zien hoe
gegevens zich concentreren rond een centrale waarde, het gemiddelde.

Neem bijvoorbeeld de lengte van een grote groep mensen. Als je in een grafiek uitzet hoeveel mensen een bepaalde lengte hebben, zul je merken dat de gegevens zich rond een
centrale waarde groeperen. Deze centrale waarde wordt de mediaan genoemd. De lijn in je grafiek zal eindigen in de vorm van een klok, waarbij het de mediaan het hoogste punt is.
Het aantal mensen met een bepaalde lengte neemt af naarmate je verder van het gemiddelde verwijderd bent. Met andere woorden: er zijn veel mensen met een gemiddelde
lengte en slechts een klein aantal zeer lange of zeer korte mensen.

Het is natuurlijk voor individuen om zichzelf in een gunstig daglicht te presenteren. Bijvoorbeeld door meer exploratief te willen lijken, omdat dit als
een aantrekkelijke eigenschap wordt gezien. Hoewel sociaal wenselijke antwoorden een bias kunnen introduceren in elk zelfrapportage-assessment, beperken wij dit door het gebruik van gestandaardiseerde
scores (normering). Omdat sociaal wenselijkheid de gehele populatie beïnvloedt, zullen de gemiddelde scores van de referentiegroep deze opwaartse
trend ook weerspiegelen. Door de ruwe resultaten van een individu te vergelijken met deze genormeerde populatie, wordt de relatieve impact van de bias geneutraliseerd.
Bovendien heeft streng statistisch onderzoek bevestigd dat onze assessments zeer betrouwbaar blijven en consistent de specifieke
psychologische constructen meten waarvoor ze bedoeld zijn.

Het gebruik van gestandaardiseerde scores heeft tot gevolg dat zelfs individuen met relatief neutrale antwoorden toch schijnbaar extreme
gestandaardiseerde scores kunnen behalen. Stel bijvoorbeeld dat de referentiepopulatie een gemiddelde exploratiescore heeft van 65 en een standaarddeviatie van 10 op een schaal
van 1 tot 100. In dit geval is een persoon met een score van 60, hoewel in absolute termen dichter bij de exploratieve kant, in feite minder exploratief dan de
gemiddelde persoon. Gestandaardiseerde scores weerspiegelen deze nuance.

Net als de AEM-Cube maken psychometrische tests doorgaans gebruik van gestandaardiseerde scores. Dit komt omdat gestandaardiseerde scores een gemeenschappelijke maatstaf bieden voor
het interpreteren van individuele resultaten, waardoor professionals de bijdrage en het perspectief van een individu kunnen beoordelen ten opzichte van een nulmeting. Dit vergemakkelijkt
nauwkeurigere en betrouwbaardere evaluaties.

Stel je bijvoorbeeld voor dat een groep studenten een toets Frans maakt en dat ze allemaal rond de 95% scoren. Betekent dit dat iedereen in die groep
bijna perfect Frans spreekt, of is het waarschijnlijker dat de toets te gemakkelijk was? Het antwoord ligt in het vergelijken van de ruwe scores van deze groep met die van een
referentiepopulatie, wat ons in staat stelt om een veel beter begrip te krijgen van de implicaties achter deze resultaten.

Het berekenen van gestandaardiseerde scores omvat verschillende stappen. Voor elk van onze assessments hebben we een referentiegroep samengesteld die bestaat uit duizenden
deelnemers. Voor elk van deze groepen berekenen we het gemiddelde en de standaarddeviatie. Vervolgens gebruiken we deze waarden om een normale verdelingscurve
te construeren. Door de ruwe score van een individu te vergelijken met deze verdeling, bepalen we hoe ver hun score afwijkt van de mediaan. Deze vergelijking levert
de positie van het individu binnen de normale verdeling op. Dit is hun gestandaardiseerde score.

Neem bijvoorbeeld een referentiegroep met een mediaan van 5 en een standaarddeviatie van 2. Als een individu een ruwe score van 7 behaalt, berekenen we de
afwijking van het gemiddelde met de formule: (ruwe score – gemiddelde) / sd. Door de waarden in te vullen, krijgen we (7 – 5) / 2 = 1. Dit geeft aan dat de persoon 1
standaarddeviatie verwijderd is van de mediaan. In een normale verdeling komt deze afwijking overeen met een gestandaardiseerde score van 84.

De score in het rapport van een individu is de gestandaardiseerde score. Deze wordt bepaald door hun ruwe score te vergelijken met die van een referentiepopulatie.
Deze referentiepopulatie bestaat uit een grote groep individuen wier scores dienen als basis voor vergelijking, het fungeert als een benchmark die
de bredere samenleving weerspiegelt. Daarom weerspiegelt de gestandaardiseerde score de positie van het individu binnen de algemene populatie.